Elena Bermukanova: “Yatırımcıları bir araya getirerek kapalı hedge fonlarının stratejilerine erişim sağladık”

— Hayır. Eğitimli ama varlıklı olmayan bir ailede doğdum. Annem 2 konfeksiyon tesisini yönetiyordu, babam ise bir fabrikada kıdemli ekonomistti.

Ben 3 yaşındayken perestroyka başladı. Annem de babam da işini kaybetti. Yiyecek ve giyecek için yeterli paramızın olmadığı zamanlar oldu.

Maddi sıkıntının ne olduğunu yaşayarak biliyorum. Farklı bir hayat kurma isteği çok erken yaşta ortaya çıktı. Geleceğime kendim yön vermek, kendime ve sevdiklerime bakabilmek istiyordum.

Yine de ailem bana çok önemli bir temel kazandırdı: eğitim ve hayata bakış. Ama para kazanmayı ve mesleki çevremi oluşturmayı kendim başarmam gerekiyordu.

— Çalışmaktan. 17 yaşında açık pazarda erkek takım elbiseleri satıyordum. Sonra 3 yıl Novosibirsk'in en pahalı restoranlarından birinde çalıştım. Aynı zamanda üniversiteye gidiyordum. Bu yüzden eğitimim 5 yerine 7 yıl sürdü.

Küçük bir iş kurmayı da denedim: sipariş üzerine kıyafet dikiyordum. Büyükannem kalıplarda yardımcı oluyordu. Kıyafetler güzel oluyor, satılıyordu. Ama kısa sürede bütün gelirin çalıştığım saate bağlı olduğunu anladım. Çalışırken kazanıyorum. Durduğumda gelir de duruyor.

Zamanı parayla değiş tokuş etmenin bir çıkmaz olduğunu görüyordum. Zamanla farklı bir düzen kurup benim için de çalışan bir sermayeye sahip olmak istiyordum.

— Hayır, o zamanı kayıp olarak görmüyorum.

Novosibirsk'te seçkin bir restoranda 3 yıl yöneticilik yaptım. Şehrin en zenginleri oraya gelirdi. Restoran, şehrin önemli konuklarını ağırlama konusunda da uzmanlaşmıştı: Rusya ve diğer ülkelerin hükümet temsilcileri, ünlüler ve büyük işletme sahipleri.

Restoranın sahibi Denis İvanov, ilişki kurmayı çok iyi bilir. Her gün konuklarla nasıl konuştuğunu, insanları nasıl tanıştırdığını ve ilişkileri nasıl sürdürdüğünü görüyordum. Ben de zamanla bu beceriyi ondan öğrendim.

O yıllar için kendisine çok minnettarım. Ondan çok şey öğrendim: hem ilişki kurmayı hem de iş yaparken son derece titiz olmayı. Onunla çalıştıktan sonra her şeyin kusursuz olması benim için önemli hâle geldi. Her şey yerli yerinde olmalıydı.

Konukların kendi aralarında nasıl ilişki kurduklarını da görüyordum. Restoranda bunlar çok net görülür. İnsanlar konuşur, hikâyelerini anlatır: nasıl başladıklarını, paralarını nasıl kazandıklarını, sermayelerini nasıl oluşturduklarını.

Parayla kurdukları ilişki ilgimi çekiyordu. Paradan nasıl söz ediyorlar? Neleri vurguluyorlar? Birbirlerine hangi soruları soruyorlar? Değerleri neler, onlar için gerçekten önemli olan ne?

Böyle yerlerde çalışanlar her şeyi duyar. Kimi duyduklarını kullanır, kimi ise bir kulağından girip diğerinden çıkmasına izin verir: vardiyasını bitirir, çıkar ve her şeyi unutur. Benim için restoran bir “okul” oldu.

O zamanlar hayatımı restoran sektöründe sürdüreceğimi düşünüyordum. Yöneticiydim; hizmet kalitesini denetliyor, personelin işini organize ediyordum. Ama sonunda bambaşka bir alanda çalışmaya başladım. Restoranda ise sonradan ihtiyaç duyacağım deneyimi kazanmış oldum.

Yatırım alanına girdiğimde bu iletişim tarzı, bu kişilerin parayla ilişkilerini ve değerlerini anlama biçimi çoktan beynime, DNA'ma işlemişti. 3 yıl boyunca her gün bu konuşmaları duymak, nasıl konuşup davrandıklarını içselleştirmemi sağladı. Onlarla büyük paralar hakkında aynı dili konuşmak için özel bir çaba göstermem gerekmiyordu.

— Tesadüfen. Restoran sektöründe çok yoğun çalışıyordum ve bir noktada ciddi biçimde tükenmiştim. Artık o alanda devam edemiyordum, bu yüzden başka bir yön aramaya başladım.

Kazanç potansiyeli yüksek, sonucun doğrudan kendi çabama bağlı olduğu bir iş istiyordum. 2 seçeneği değerlendiriyordum: doğrudan satış ve yatırım. Böylece bir aracı kuruma stajyer olarak girdim.

İçeri girdiğimde oraya kelimenin tam anlamıyla âşık oldum. Yatırım konusu beni gerçekten heyecanlandırdı.

Öyle ki daha ilk birkaç ayda ikinci bir üniversite eğitimi için Finans ve Kredi bölümüne başvurdum. Bu alanı profesyonel düzeyde öğrenmek istiyordum.

— O zamanlar yatırım hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Ne bu alanda bir eğitimim ne de deneyimim vardı. Stajyer olarak başladım ve çalışırken öğrenmek zorundaydım.

İlk 3 ay ücret almadan çalıştım. Şart şuydu: hedefini tutturamazsan sabit maaş yok.

Ama neler öğrenebileceğimi biliyordum. Yöneticim, kurumun en iyi yöneticilerinden biriydi. Müşterilerle nasıl konuştuğunu, karmaşık konuları nasıl anlattığını, nasıl karar verdiğini izliyordum. Nasıl düşündüğünü ve neden başarılı olduğunu anlamak istiyordum.

Bu yüzden her gün iş çıkışında bilerek onun gittiği yönde metroya biniyordum, oysa benim ters yöne gitmem gerekiyordu (gülüyor). Sırf 20 dakika daha konuşabilmek için. O anlatmaya devam ederdi, ben dinlerdim.

Bu deneyimin değerini biliyordum. Maaşını harcayabilirsin. Ama öğrendiklerin ve kendi başına yapabildiklerin seninle kalır.

Daha sonra, 23 yaşında, ücretli bir çalışan olarak ilk milyon rublemi kazandım. Dolayısıyla o ilk aylar benim için kendime ve gelecekteki sermayeme yaptığım bir yatırımdı.

— İşte o zaman bu soru gerçekten önemli hâle geldi.

Birikimin yokken yatırım sana uzak görünebilir. Ama kendi paran olduğunda daha dikkatli bakmaya başlarsın: nerede tutulacak, ürün nasıl çalışıyor, sonuç nasıl oluşuyor?

Nitelikli yatırım fırsatları bulmak istiyordum. Ama şirket kurma fikri daha önce, neredeyse aracı kurumdaki ilk yılımda ortaya çıkmıştı.

— Kariyerimin hemen başında bir yatırımcı benimle görüşmeye geldi. Çok iyi anlaştık, aramızda bir uyum oluştu. Parasını benim yönetmemi teklif etti.

Yöneticime gidip bunu yapıp yapamayacağımı sordum. Evet, tabii, kabul et, dedi.

Kabul ettim. Ve o parayı çok kısa sürede kaybettim.

— Daha işin içindeyken, o dönemde Rusya ve BDT ülkelerinde çalıştığımız forex aracılık sisteminin nasıl işlediğini daha derinden incelemeye başladım. Belgeleri ve mevzuatı araştırdım.

Bu modelde aracı kurumun müşterinin kaybından kazanç sağladığını öğrendim. Özünde müşteri şirkete karşı işlem yapıyor: kazandığını şirket ödüyor, kaybettiği ise şirketin geliri oluyor. Ciddi bir çıkar çatışması ortaya çıkıyor.

Bu beni çok etkiledi. Şirketin işi müşterilerin kayıplarına dayanıyorsa çıkarlarımız daha en baştan birbirine zıt demektir.

Patronuma gidip doğrudan sordum: gerçekten böyle mi? Doğruladı. Ve “Dünyanın her yerinde piyasa böyle işler” dedi.

İşte o zaman kendimi çok kötü hissettim. Güvendiğim kişi, yöneticim, aslında mentorum, ne kadar deneyimim olduğunu çok iyi biliyordu. Buna rağmen beni başkasının parasını yönetmeye kendisi teşvik etmişti.

O kayıptan sonra çok ağır bir gece geçirdim. Tamam, artık bu işi yapmak istemiyorum, diye düşündüm. Öğrendiğin ve güvendiğin kişi bile seni böyle bir duruma sokabiliyorsa ne kadar acımasız bir alan bu.

Benim için çok ciddi bir uyarı işaretiydi. O olaydan sonra şirketin başka bir ofisine geçtim ve birlikte çalışmayı bıraktık.

Ama yatırım kariyerimin başında kazandığım deneyim ve beceriler için ona hâlâ minnettarım. Yatırımcı çekme becerisi de buna dâhil. Olumsuz deneyim de deneyimdir. Bu olay bana çok şey düşündürdü; yatırımcılarla ve kendi ekibimle nasıl çalışmak istediğimi anlamamı sağladı.

— Riski 50/50 oranında paylaşacağımıza dair bir sözleşmemiz vardı. Kaybedilen tutarın yarısını kendisine geri ödedim.

Sonra hayatımla ilgili bir karar vermem gerekiyordu. Ya bu alanı tamamen bırakıp her şeyi kötü bir rüya gibi unutacaktım. Ya da bir şeyleri değiştirmeye çalışacaktım.

Ama “dünyanın her yerinde piyasa böyle işler” sözü aklımdan çıkmıyordu. Mantıken bunun her yerde böyle olamayacağını biliyordum.

Bunlar 2008–2009 yıllarında yaşanıyordu. Devletin yaptığı bir araştırmaya göre Rusların %5'inden azı temel finansal kavramları biliyordu. Oysa ailelerin yıllarca yatırımla sermaye oluşturduğu, bu deneyimi çocuklarına aktardığı ülkeler vardı.

Dubai'de çocuklara doğumdan itibaren bir yatırım hesabı açıldığını hepimiz biliyoruz. Amerikan filmlerinde neredeyse her ailenin kendi aracı kurum temsilcisi vardır. İsviçre ise güçlü bir bankacılık sistemine ve yatırım kültürüne sahiptir. Bunları zaten duyuyor, okuyup izliyorduk.

Bu yüzden piyasanın dünyanın her yerinde yöneticimin anlattığı gibi işlemesinin mümkün olmadığını biliyordum. Başka yaklaşımlar da olmalıydı.

Zamanla yöneticimin sözlerinin, kendi çalıştığı sistemi açıkladığı sonucuna vardım. Ama bu, başka bir sistem olmadığı anlamına gelmiyordu.

Bir noktada aklımdan şu düşünce geçti: şimdi çekip gidebilirim. Ama gidersem burada hiçbir şey değişmeyecek.

Meslektaşlarıma gidip olanları ve vardığım sonuçları anlattım. Birçoğunun da yaşananların etik boyutunu sorguladığını gördüm. Böylece aynı düşünceleri paylaşan 5–6 kişilik bir grup oluştu.

— Ne bulmak istediğimizi biliyorduk: Rusya ve BDT ülkeleri için nitelikli bir yatırım ürünü. Ama ona nasıl ulaşacağımızı henüz çözmemiz gerekiyordu.

2009'un başında işe koyulduk. Koşulları da anlamak gerekiyor. Gençtik, çok deneyimimiz yoktu ve esas olarak Rusya'da çevremizde gördüklerimize dayanabiliyorduk.

Kaliteli bilgiye ulaşmak çok zordu. Rusça kaynak azdı. Doğru kişileri ve çözümleri İngilizce nasıl arayacağımızı da öğrenmemiz gerekiyordu. Bir soru sorup yanıt alabileceğimiz ChatGPT yoktu. İnternet vardı ama onun üzerinden doğru kuruma ulaşmak ve kime güvenebileceğini anlamak bambaşka bir işti.

Bizim için bir tür bilgiye erişim çıkmazıydı. Bir yerlerde bir çözüm olduğunu biliyorsun, ama nereden başlayacağını bile henüz bilmiyorsun.

Araştırma ve hazırlık yaklaşık 3 yıl sürdü. Altyapıyı inceliyor, bilgi topluyor, kendi mesleki bağlantılarım ve meslektaşlarımın bağlantıları üzerinden uzmanlara ulaşıyorduk.

Elbette bu iş için bize kimse ödeme yapmıyordu. Kendi inisiyatifimizle yapıyorduk. Şirketin kuruluşuna gelindiğinde ilk gruptan yalnızca 2 kişi kalmıştı.

Ama o ilk deneyimi çok iyi hatırlıyordum. Daha sonra kendi çalışanlarım için işlem yapma yasağı getirdim. Çünkü yeterli deneyimi olmayan birinin hazır olmadığı bir işi üstlenmesinin nelere yol açabileceğini biliyordum.

— Bilgi azdı, dolayısıyla sağlam bir dayanağa ihtiyacımız vardı. Anlaşılır bir finansal sistem, mevzuat ve düzenleyici kurumun şartları. Yatırımcı ile şirket arasındaki çıkar çatışmasının devlet ve düzenleyici kurum düzeyinde önlendiği bir ülke arıyorduk.

O dönemde bizim için en anlaşılır seçenek İsviçre'ydi.

Bir aracı kurum aramaya başladık ve 2008'den itibaren İsviçre'deki forex aracı kurumlarının bankacılık lisansı alması ya da bu faaliyeti bırakması gerektiğini öğrendik. Böylece, zaten bankacılık lisansı bulunan Swissquote da dâhil olmak üzere aracılık hizmeti sunan İsviçre bankalarına ulaştık.

Bir yandan bankacılık altyapısı seçtiğimiz yola daha fazla güvenmemizi sağlıyordu. Diğer yandan, bunun bizim için ne büyük bir meydan okuma olduğunu düşünebiliyor musunuz?

Çok gençtik. Ve İsviçre'nin en büyük bankalarının temsilcileriyle ciddi görüşmeler yapmamız gerekiyordu.

— Hazırlık, mesleki bağlantılar ve iletişim sayesinde.

Moskova'da uluslararası Forex Expo fuarı düzenleniyordu. Her yıl yatırım alanında çalışan bankalar ve aracı kurumlar geliyordu. Bizim de 2 İsviçre bankasıyla ön görüşme için anlaşmamız vardı.

Fuar, 19 Kasım 2011'de Moskova'daki Radisson Ukraina otelinde düzenlendi. Otelin bugünkü adı Radisson Collection Hotel, Moscow. Biz de oraya gittik. İlk görüşmemiz İsviçre bankası Swissquote'un temsilcileriyleydi.

Ortağım Alexey ile yaklaşık 200 metre uzunluğundaki koridorun başında duruyoruz. Ben 25 yaşındayım, Alexey 24 (gülüyor). Koridorun sonundaki lobide banka temsilcileri bizi bekliyor.

Hazırlanırken korku daha çok zihnimizdeki bir düşünceydi. Ama şimdi yürüyüp konuşmaya başlamamız gerekiyordu. İşte o anda dizlerim gerçekten titremeye başladı.

Dizlerimiz titriyordu, ama yürüdük.

— En şaşırtıcı olan, konuşmanın düşündüğümden çok daha kolay ilerlemesiydi.

Koridorun öbür tarafında bizim gibi insanlar vardı. Gerçek insanlar. Kim olduğumuzu, ne sunduğumuzu ve birbirimize nasıl fayda sağlayabileceğimizi anlamak istiyorlardı.

Biz yatırımcılarımız için nitelikli bir platform istiyorduk. Banka ise bizim pazarımızda büyümek istiyordu. Çıkarlarımız örtüştü.

Üstelik gösterebileceğimiz sonuçlarımız da vardı. O zamana kadar aracı kurumda birden fazla bölgeden sorumlu direktör olmuştum: Sibirya ve Rusya'nın Uzak Doğu bölgesinde, toplam 2 federal bölgedeki 200'den fazla ofis bana bağlıydı.

Kendimin ve ekibimin yatırım çekme konusundaki sonuçlarını sundum, oluşan yatırımcı çevremizi anlattım. Birbirimize fayda sağlayabileceğimiz anlaşıldı. Konuşma doğal biçimde ilerledi. Sanki uzun zamandır tanışıyorduk.

Swissquote ile ön sözleşmeyi o fuarda imzaladık. Gerekli prosedürler tamamlandıktan sonra Mayıs 2012'de asıl anlaşmayı yaptık. 12 yıl süren ortaklığımız böyle başladı.

Bu yüzden o koridoru hâlâ hatırlıyorum. Görüşmeden önce aranızdaki mesafe aşılmaz görünebilir. Ama bir gün yine de o yolu yürümen ve konuşmaya başlaman gerekir.

— Yatırım yapmak isteyen ama finansal piyasalarda henüz kendi başına nasıl hareket edeceğini bilmeyen biri için çözüm aradık.

Önceki deneyimimden şunu biliyordum: şirketin birini özellikle “zarara uğratmasına” gerek yok. Benim deneyimime göre tecrübesiz bir yatırımcı kendi başına işlem yapmaya başlarsa er ya da geç, çoğunlukla da erken, sermayesini kaybeder. 18 yılda, deneyimi olmadan kendi başına işlem yaparak istikrarlı biçimde kazanç sağlayan tek bir yatırımcı görmedim. Bizim için bu, yeni başlayan bir yatırımcının piyasayla baş başa bırakılamayacağı anlamına geliyordu.

Yalnızca bir İsviçre bankasında hesap açma imkânı vermek bize yetmiyordu. Yatırıma başlamasını sağlayacak profesyonel stratejiler ve destek bulmamız gerekiyordu.

İsviçre bankasına birlikte kazanmak için ulaşmıştık. Ve kapalı hedge fonlarına ulaşmamızı sağlayan, Swissquote ile iş birliğimiz oldu.

Bankadaki meslektaşlarımız hedeflerimize uygun stratejileri seçmemize ve bunları sunan fonlarla görüşmeler düzenlememize yardımcı oldu. Karşılıklı tanıştırmalar yapıldı: bizi fonlarla, fonlardaki profesyonel ekipleri de bizimle tanıştırdılar. Böylece iş birliğini görüşebildik.

12 fonla görüşmelere başladık. 8'iyle devam edebildik. Diğer 4'ü o dönemde kabul etmedi. Yanıtlarının özü şuydu: Rusya'dansınız, çok gençsiniz, şimdilik sizinle çalışmaya hazır değiliz.

Diğerleriyle iş birliği kurmaya başladık.

Sonra bir sonraki soruyla karşılaştık. Doğrudan katılımın 100 milyon dolardan başladığı kapalı hedge fonları var. Strateji sunan işte bu tür fonlarla ilişki kuruyorduk. Üstelik uygun miktarda paranın olması da erişimle ilgili bütün sorunları çözmüyor.

Şimdi sıradan bir hayat süren birini düşünün. İyi çalışıyor, kazanıyor, belki küçük bir işletme büyütüyor, para biriktiriyor. Ama 100 milyon dolar, hayal edebileceğinin bile ötesinde. Gerçekte o tutarı bir araya getirmek bir yana.

Biz işte bu yatırımcılar için çözüm arıyorduk. En azından o dönemde kendimiz de tam olarak böyle olduğumuz için. Kendimiz, arkadaşlarımız ve yatırımcı çevremiz için arıyorduk.

— O sırada 100 milyon dolar veya daha fazla sermayesi olan tek bir yatırımcımız yoktu. Ama yatırımcı çevremizin toplam sermayesi böyle bir iş birliğini konuşabilmemizi sağlıyordu.

Teknik çözümü Multi-Account Manager, yani MAM sistemi sağlıyordu. Ayrı ayrı aracı kurum hesapları, teknik bir havuz üzerinden aynı stratejiye bağlanıyor. Bu ortak bir cüzdan değil: para her yatırımcının kendi hesabında kalıyor, sistem ise stratejinin işlemlerini bağlı hesaplar arasında dağıtıyor.

Kopya işlem yerine MAM kullandık. Farklı ülkelerde bankalar ve aracı kurumlar bu sistemleri kullanıyor. Yatırımcının sermayesini şirkete veya havuzdaki diğer katılımcılara devretmek zorunda olmaması bizim için temel bir ilkeydi.

Organizasyon tarafındaki çözüm ise “şemsiye” modeliydi: fonlarla bütün iletişimi şirket, daha sonra da topluluk üstleniyor.

Başlangıçtan beri bu model üzerinde anlaşmıştık. Fonların her üyenin talebini ayrı ayrı ele alması gerekmiyor. Üyeler desteği bizden alıyor.

Bu yüzden fonların isimleri kamuya açıklanmıyor. Bu düzen, hem anlaşmaları hem de erişim imkânını korumaya yardımcı oluyor.

Buna karşılık üyenin yatırım parası kendi aracı kurum hesabında kalıyor. Seçtiği stratejilere bağlanıyor; işlemleri, pozisyonları ve finansal sonucu uygulamada görebiliyor.

iPO COMPANY, kapalı hedge fonlarının stratejilerine erişimi organize ediyor. Yatırımcının bizim yaptığımız tüm görüşmeleri yeniden yapması, aynı bağlantıları kendi başına kurması gerekmiyor.

Benim için yatırım fırsatlarını demokratikleştirmek işte bu: topluluk sayesinde daha önce ulaşamadığın yatırım fırsatlarına erişebiliyorsun.

— Başlangıçta o zamana kadar oluşan kendi çevremle çalışıyordum. Arkadaşlarım, tanıdıklarım, şahsen ilgilendiğim en yakın yatırımcılar. Beni tanıyan küçük bir yatırımcı çevresiydi.

Dönüm noktası ise 2015 oldu.

Rusya'daki bankacılık krizi sırasında yeni yatırımcı akışı durdu. Şirketin mevcut müşterilerinden bizi kendi çevrelerine tavsiye etmelerini istedik.

Ve aynı yıl 3 kat büyüdük.

Müşteriler bizi arkadaşlarıyla, yakınlarıyla, iş arkadaşlarıyla tanıştırıyordu. Çünkü yaptığımız işin değerini kendileri görüyordu. Öncelikle de kendi elde ettikleri geliri görüyorlardı.

Biz onların sermaye oluşturmasına yardımcı oluyorduk, onlar da bizim büyümemizi sağladı. Gerçek bir karşılıklı katkı vardı. Gerçek bir sinerji.

— Çünkü topluluk önce gerçek hayatta oluştu.

iPO COMPANY, yatırımcıların nitelikli yatırım çözümlerine ve fon stratejilerine erişmesine yardımcı olan bir danışmanlık şirketi olarak 2011'den beri çalışıyordu. Topluluk da bu işin etrafında yavaş yavaş büyüdü.

Yatırımcılarımız etkinliklere geliyor, tanışıyor, konuşuyor, deneyimlerini paylaşıyordu. Yatırım programıyla ilk tanışmanın çok ötesine geçen ilişkiler oluşuyordu.

2022'ye kadar farklı ülkelerde 35'ten fazla büyük yüz yüze etkinlik düzenlemiştik. Artık bu yapıya ayrı bir marka kazandırmanın zamanı geldiği açıktı.

iPO COMMUNITY böyle ortaya çıktı.

Bugün 55 ülkeden 55.000'i aşkın üyesi var. Üyeler, deneyimleri, katılımları, bağlantıları ve birbirlerine yaklaşımlarıyla topluluğu inşa etmeye devam ediyor.

Sadece “topluluk” kelimesini yazarak bir topluluk oluşturamazsın. Yatırımcıları bir araya getiren, aralarında gerçekten yaşananlardır.

— Yıllar boyunca oluşturduklarımızdan yararlanma imkânı.

Başladığımızda altyapı aramamız, insanlara ulaşmamız, anlaşmalar yapmamız ve önceden bilmediğimiz konuları çözmemiz gerekiyordu.

Bugün yeni bir üye mevcut yatırımcılarla tanışabilir, stratejilerin yayımlanmış sonuçlarını inceleyebilir, uzmanlara soru sorabilir. Hangi katılım biçiminin kendisine uygun olduğunu anlayabilir.

Çevresinde farklı deneyimlere sahip yatırımcılar bulunur. Kimi sermaye oluşturmaya yeni başlıyor, kimi yıllardır yatırım yapıyor, kimi de işini büyütüyor. Onlarla konuşabilir, sorularını tartışabilir, benzer aşamalardan nasıl geçtiklerini öğrenebilirsin.

Benim için bunun değeri çok büyük. Kendisinden bir şey öğrenebileceğin biriyle 20 dakikalık bir konuşmanın bile neler kazandırabileceğini kendi deneyimimden biliyorum.

— O zaman tanışarak başlamalı.

Web sitesinden yatırım programının nasıl işlediğine bakabilir. Stratejilerin geçmiş sonuçlarını, koşulları, fırsatları ve riskleri inceleyebilir. Uzmanlarla konuşabilir.

Ayrıca mevcut bir yatırımcıyla görüşme randevusu alabilir. Bu programı 2026'da başlattık.

Programa kendi sermayesi yaklaşık 10.000–50.000 dolar arasında olan yatırımcılar katılıyor. Genellikle milyoner yatırımcılar değiller: onların başka öncelikleri var ve böyle görüşmelerle her zaman ilgilenmeyebiliyorlar. Burada ilk aşamaları geçmiş biriyle konuşabilir, nasıl başladığını, nelerden çekindiğini, nelerle karşılaştığını ve bugün işlerin nasıl yürüdüğünü sorabilirsin.

Kendi deneyimini paylaşır. Güzel bir sunum izlemekten öte, senin için önemli olanı sorabileceğin gerçek bir konuşmadır.

Ve mutlaka bir yatırımcı hesabı açmakta fayda var. Çünkü burası özünde yatırımcılar için bir sosyal ağ. Tanışabilir, konuşabilir, deneyim paylaşabilirsin.

Kayıt ayrıca kişiyi topluluğa kabul edip edemeyeceğimiz ve hangi imkânlardan yararlanabileceği konusunda ön yanıt verir. Buna çalıştığımız lisanslı aracı kurumlara ve kapalı hedge fonlarının stratejilerine erişim de dâhil.

iPO COMMUNITY'ye kimlerin katıldığı konusunda sorumlulukla hareket ediyor ve her yeni üye adayını kontrol ediyoruz. Çünkü içeride yatırımcılar konuşuyor, tanışıyor, ilişkiler kuruyor. Bu ortamı korumak bizim için önemli.

— O zaman onu nasıl oluşturacağını anlamakla başlayabilir.

Yatırımcı hesabında, “Yatırımcının Yol Haritası” projesi kapsamında yapay zekâ mentoruyla ücretsiz bir görüşme yapma imkânı var.

Bu yapay zekâ mentorunu kendi gerçek mentorumla birlikte oluşturduk. Onun bakış açısını, mantığını ve yöntemini temel aldık. Kendisi 100'den fazla kişinin sıfırdan başlayıp bir milyon dolarlık sermayeye ulaşmasına yardımcı olmuş, çok nitelikli bir mentor.

Yıllardır kendisiyle çalışıyorum ve bu süre içinde mentorluk için milyonlarca dolar ödedim. Şimdi ise iPO COMMUNITY üyeleri ve kayıtlı kullanıcıları, onun yaklaşımına dayalı yapay zekâ aracından tamamen ücretsiz yararlanabiliyor.

Yapay zekâ mentorunun amacı kendi durumunu anlamana yardımcı olmak. Şu anki gelir ve giderlerin ne? Elinde ne var? Nereye ulaşmak istiyorsun? Hangi kaynaklarla sermaye oluşturmaya başlayabilirsin?

Üstelik mentor durumu bir bütün olarak ele alıyor. Görüşmede mesleki hayatını, kendi işini büyütmeyi, gelirini, kaynaklarını ve kısıtlarını konuşabilirsin. Hedeflerin yalnızca sermayeyle ilgili olmak zorunda değil: mesleki hedefler veya iş hedefleri de olabilir.

Bu araçla, AI Mentor'a temel olan gerçek mentorla yapılan bir görüşmenin deneyimini herkes için erişilebilir kılmak istedik. Konuşmayı yatırım ürünlerimizi satmaya indirgemek değil; mevcut durumunu zihninde netleştirmene ve hedeflerine nasıl ilerleyeceğini anlamana yardımcı olmak istedik.

Çünkü “finansal özgürlüğe ulaşmak istiyorum” henüz yalnızca bir istek. Sonra sana tam olarak ne kadar para gerektiğini, şu anda neleri değiştirebileceğini ve bir sonraki adımının ne olacağını anlaman gerekiyor.

Bu konuşmaya dayanarak kişisel bir yol haritası oluşuyor. Önündeki adımlar netleşiyor: nasıl birikim yapacaksın, ilk yatırımına nasıl başlayacaksın, sonra portföyünü nasıl geliştireceksin?

Bu aracın temeli mentorumun deneyimi. Ama herkesin yolu farklı ve sonuç, kişinin durumuna ve yaptıklarına bağlı.

Yatırım için paran olmadan da başlayabilirsin. İlk sermayeni nasıl oluşturacağını anlamakla.

— Başlarken kendimiz ve çevremiz için bir çözüm arıyorduk. Nasıl yatırım yapılabileceğini, neye dayanabileceğimizi, kiminle çalışabileceğimizi anlamak istiyorduk.

15 yılda altyapı değişti, şirket gelişti, topluluk büyüdü. Ama temel fikir aynı kaldı: dünyadaki insanların %98'inin tek başına asla ulaşamayacağı yatırım fırsatlarını erişilebilir kılmak.

Bir zamanlar cevapları kendimiz arıyor, o koridoru ilk kez yürümek için cesaret topluyorduk.

Bugün arkamızda yılların emeği ve bu yolun bir kısmını bizimle yürümüş yatırımcılar var. iPO COMMUNITY'nin yeni bir üyesi de işte buna dayanarak yol alabilir.